DOI:
Мақалада тәжірибеде сезілетін көптік тиесілік пен оны айқын түрде атаудың арасындағы әдіснамалық тұрғыдан маңызды сәйкессіздік зерттеледі. Бұл сәйкессіздік бірегейліктің рефлексивті алшақтығы деп анықталады. Эмпирикалық негізді 2026 жылғы 13–25 ақпан аралығында Қазақстан студенттері арасында жүргізілген электрондық сауалнаманың 234 жауабы құрады. Көптік тиесілік бірнеше мәдени немесе әлеуметтік қауымдастыққа бір мезгілде жататынын мойындаумен, ал айқын өзін-өзі атау «аралас» нұсқасын таңдаумен өлшенді. Түйіндестік кестелері, Пирсонның χ² критерийі, φ коэффициенті және бинарлық логистикалық регрессия қолданылды. Респонденттердің 73,9%-ы көптік тиесілікті көрсетті. Алайда бүкіл іріктеменің 25,2%-ы ғана әрі көптік тиесілікті мойындап, әрі өзін «аралас» деп атады. Рефлексивті алшақтық іріктеменің 48,7%-ын (95% СА: 42,4–55,1) және көптік тиесілігі бар студенттердің 65,9%-ын (95% СА: 58,6–72,5) қамтыды. Бұл топтың тең жартысы «гибридті бірегейлік» терминін бұрын естіген. Демек, алшақтықты сөздік қордың жетіспеуімен ғана түсіндіруге болмайды. Көптік тиесілік «аралас» өзіндік атаудың жоғары ықтималдығымен байланысты болды (МҚ = 2,38; 95% СА: 1,11–5,11) және дәстүрлі құндылықтар мен қазіргі өмір салты арасындағы ішкі қақтығыспен байланысты болды (түзетілген МҚ = 2,64; 95% СА: 1,36–5,15). Ал «аралас» өзіндік атаудың өзі қақтығыспен тәуелсіз байланыс көрсетпеді. Нәтижелер тәжірибелік көптік пен өзіндік атаудың бір мезетте сәйкес келмеуі мүмкін екенін көрсетеді; көлденең дизайн олардың уақыттық ретін анықтамайды.
Түйін сөздер: гибридті бірегейлік, көптік тиесілік, өзін-өзі атау, рефлексивті алшақтық, студент жастар, Қазақстан, ішкі қақтығыс.