Аннотация

 Мақала Бирмингем мәдени зерттеулер мектебі шеңберіндегі мәдени және ұлттық бірегейлікті зерттеудің теориялық және әдіснамалық негіздерін және олардың қазіргі әлеуметтік-мәдени процестерге қолданылуын талдауға арналған. Стюарт Холлдың тұжырымдамалық ережелеріне, сондай-ақ Ричард Хоггарт пен Эдвард П.Томпсонның идеяларына ерекше назар аударылады, олар бірегейлікті мәдени тәжірибелер, тілдік өкілдіктер және тарихи жады арқылы қалыптасатын динамикалық процесс ретінде қарастырады. Жұмыста батыс және түрік зерттеу дәстүрлеріне салыстырмалы талдау жасалады. Жеке бөлім қазақстандық контекстті талдауға арналған, мұнда мәдени бірегейлік тіл саясатының, әдеби баяндаудың және медиа-мәдениеттің қазіргі заманғы нысандарының өзара іс-қимылы арқылы қарастырылады. Қазақ тілінің мәдени сабақтастық пен ұлттық шоғырланудың символы ретіндегі рөліне, сондай-ақ мәдени жадыны көрнекі бейнелеудің маңызды құралына айналатын 2020-2025 жылдар кезеңінде ұлттық кинематографтың дамуына ерекше назар аударылады. Зерттеу нәтижелері мәдени бірегейлікті қалыптастыру дәстүрлі мәдени формалар мен заманауи медиа тәжірибелер бір-бірін толықтыратын көп деңгейлі процесс екенін көрсетеді. Жаһандану жағдайында ұлттық сананы қалыптастыру процестерін талдау үшін салыстырмалы тәсілдің өнімділігі туралы қорытынды жасалды.

Түйін сөздер: мәдени бірегейлік, ұлттық бірегейлік, мәдени зерттеулер, Бирмингем мектебі, Стюарт Холл, Тіл және әдебиет, мәдени жады, медиа-мәдениет, кинематография.